Negen maanden lijken slechts een vingerknip wanneer ik Sira voor het eerst in mijn armen neem. Ik ben geen vrouw die houdt van zwanger zijn, bevallen daarentegen is helemaal mijn ding. Vooral die climax op het einde, een wonder wezentje wordt geboren. Wat een kick, of beter een zaligheid, een ontlading, een feest, een genot.
Wat is het? Een meisje, we wisten het niet.
Alles ok met haar? Ja, hoor ze eens huilen.
Hmmm.
1 opmerking:
Mooi, mooi. We willen Sira graag blijven volgen op deze blog.
Katia
Een reactie posten